Глава 122 — Глава 122

Улитка-звезда! Первой сгустилась супер-цигун-волна Улитки! — Ха! Улитка выплюнула волну цигун, и диаметр этой волны, выпущенной его гигантским телом, составлял десять метров! — Магическая Проникающая, Лучевая Смертоносная Пушка, — воскликнул Пикколо. Из его пальцев вырвался спиральный энергетический луч! Но по сравнению с супер-цигун-волной Улитки, он был намного тоньше! Ба-ам! Магическая Проникающая Лучевая Смертоносная Пушка Пикколо попала в цель, и передняя часть волны Улитки мгновенно деформировалась и закрутилась! Шшш! Крохотная спиральная Магическая Проникающая Лучевая Смертоносная Пушка пронзила волну цигун Улитки! Она прошла сквозь горло Улитки и вылетела за его спину в космос! — Ху (хорошо) чок (сильно), — рот Улитки был пробит, и он не мог говорить, даже когда пытался! Его гигантское тело также мгновенно вернулось к норме! Пикколо тоже вернулся в норму и подошёл к Улитке! Намеки обладают способностью к возрождению. Вернувшись в норму, Улитка едва ли исправил повреждение своего горла! Затем он беспомощно лежал на земле! — Улитка, ты проиграл! — спокойно сказал Пикколо. — Да, я проиграл, ха-ха. — После поражения на лице Улитки появилось больше морщин! Аура смерти распространялась по всему его телу! — Пикколо, поглоти меня. Я больше не могу влиять на твоё сознание! Живи для меня с честью Супер-Намека! — Когда человек умирает, его слова добры. Надеюсь, что злой, жестокий и безжалостный Улитка вспомнит свою жизнь в этот короткий момент! Весь он выглядел очень мирным! — Не волнуйся! — присел Пикколо и приложил ладонь к груди Улитки! Бзз... Сине-белая светящаяся аура вдруг появилась, и тело Улитки медленно рассеялось, сливаясь с телом Пикколо вместе с сине-белым светом! Вуууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу