Guiwuchang был действительно разъярен. Маленький кузнечик, который можно было зажать до смерти, дал ему рот задницы лошади. Что это за штука такая?
Демонический двигатель полностью восстановился, и из него вырвался темный луч, пронзивший небо, заставляя его бушевать и танцевать, словно демон-бог спускается на землю.
Худой юноша перед ним уже испугался до потери мочи, его тело дрожало без остановки, глаза были наполнены ужасом до предела, он не мог произнести ни слова, не мог понять, как этот дурак превратился в такое, блин, слишком страшно! Это восстановление IQ? Чем больше он об этом думал, тем больше его пугало.
— Ты закончил, Муравей.
Призрачный голос бессмертного звучал как мрачный голос из подземного мира: «Попробуй почувствовать, каково это — умереть, даже если ты хочешь».
Закончив говорить, дьявольский клинок появился в его ладони, и все тело было в темном, и волна энергии прошла через его рукава, испаряя его одежду, и испуганный худым юношей треснул печень и желчный пузырь, и он активно тряс головой.
Затем тело тощего юноши было заключено под стражу силой и поднято в воздух, лежа перед бессмертным как рыба, голый и трясущийся, так что он испугался до такой степени, что не мог говорить, он не мог не трясти головой.
Вздулся.
Дьявольский клинок был проведен от промежности тощего юноши, его жизненная сила и яйца были перерезаны одним ударом, и кровь брызнула, как сломанный кран.
— Аааа~~~~~
В этой боли мучаемый тощий юноша открыл рот и издал крик, который прорезал ночное небо.
Guiwuchang бесцельно пригласил камень и засунул его в рот.
— Я хочу раздавить твое тело.
Его голос был таким холодным, что Дьявольский Клинок превратился в темный кинжал. Острым разрезом кинжал прошел через пять пальцев его правой ноги, а затем продолжил. Время летит.
— Ууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу
Обновлено: 09.04.2026